چرا مردم از شنیدن اسم پالایش دوم میترسند؟ چون سالها فریب خوردهاند.
بازار ایران چیزی کم از میدان مین ندارد. یک طرف روغنهای صنعتی واقعی و تصفیهشده وجود دارند که با فرآیندهای علمی هیدروتریت، تقطیر و حذف آلایندهها دوباره تبدیل به روغن پایه سالم میشوند. طرف دیگر، روغنهایی هستند که در کارگاههای زیرزمینی فقط صاف میشوند، با گازوئیل رقیق میشوند، با ترکیبات رزینی غلیظ میشوند و بعد با برچسب «تصفیه دوم» فروخته میشوند. اسمش را گذاشتهاند «پالایش» اما واقعیتش چیزی بین معجون شبچره و قیر حلشده است.
مشکل همینجاست. مردم اسم «پالایش دوم» را میشنوند و یاد جنسهای تقلبی میافتند؛ درحالیکه پالایش دوم واقعی یک فرآیند مهندسیشده صنعتی است، نه یک دیگ جوشان.
پالایش دوم واقعی چیست؟ علم، نه زرنگبازی
پالایش دوم واقعی یعنی روغن مصرفشده، کاملاً جمعآوری شده، ناخالصیهایش با دستگاههای صنعتی حذف شده، طی فرآیندهای شیمیایی و فیزیکی دوباره تبدیل به روغن پایه سالم میشود.
در این فرآیند:
1) آب، دوده و سوخت باقیمانده حذف میشود
2) فلزات سنگین و ترکیبات مصرفشده جدا میشوند
3) روغن دوباره تقطیر، هیدروتریت و شفافسازی میشود
4) کیفیت نهایی با استانداردهای API مقایسه میشود
اینها مراحل یک پالایشگاه واقعی است. کارگاه زیرزمینی نیست.
اما روغنهای تقلبی چهطور تولید میشوند؟ اینجاست که فاجعه شروع میشود
بازار همیشه دو چهره دارد. چهره دومش چیزی است که مردم را از «پالایش دوم» میترساند:
1) روغن سوخته فقط صاف میشود (بهجای تصفیه)
ذرات درشت جدا میشود، اما آلودگیهای محلول، ترکیبات شکسته، فلزات سنگین و اکسیداسیون همچنان باقی میمانند.
2) برای رقیق کردن از گازوئیل استفاده میشود
بوی تند، نقطه اشتعال پایین، فراریت بالا… یعنی یک فاجعه کامل برای موتور، پمپ یا دستگاه.
3) برای غلیظ نشان دادن، از چسبهای رزینی استفاده میشود
رزینها در دمای بالا ترک میخورند و به جداره قطعات میچسبند.
نتیجه؟ سایش، خوردگی، کاهش عمر قطعات و حتی خرابی کامل دستگاه.
4) اسمش را میگذارند «تصفیه دوم»
درحالیکه در واقع یک ترکیب خطرناک است، نه روغن پایه استاندارد.
چرا باید تفاوت این دو را بدانیم؟
چون مردم حق دارند بدانند روغنی که میخرند چه میشود:
عمر دستگاهشان حفظ میشود یا نابود؟
پولشان بابت جنس سالم خرج شده یا یک ترکیب خطرناک؟
روغن تصفیه دوم واقعی میخرند یا روغن شبهصنعتی کارگاهی؟
آگاهی یعنی قدرت. مخصوصاً در بازاری که پر از دود و حرفهای نصفهنیمه است.
روغن سرویسکاری (روغن ده) عرضهشده در فروشگاه خانی چه تفاوتی دارد؟
**1) روغن خریداریشده از پالایشگاه معتبر
فرآیند تصفیه صنعتی واقعی
بدون ترکیبات سوختی مثل گازوئیل
بدون رزینهای غلیظکننده
تست ویسکوزیته، نقطه اشتعال، رنگ و شفافیت
بستهبندی ایمن در ظروف ۱ لیتری، ۲۰ لیتری و بشکه**
و مهمتر از همه:
این محصول معادل همان روغنهای صنعتی معتبر بازار است، بدون تقلب، بدون رقیقسازی، بدون رزین.
چرا باید از روغن تصفیه دوم واقعی حمایت کرد؟
چون:
کیفیتش ثابت است
قیمتش منطقیتر است
دوستدار محیطزیست است
برای صنایع و ماشینآلات قابل اعتماد است
در دنیا یک صنعت تثبیتشده است
اینها برخلاف روایتهای غلط بازار است.
جمعبندی: اسم «پالایش دوم» ترس ندارد؛ تقلب است که باید از آن ترسید
این مقاله برای این نوشته شد که خط میان حقیقت و تقلب را پررنگ کند.
روغن پالایش دوم واقعی یک فرآیند علمی و قابل اعتماد است.
روغن تقلبی همان چیزی است که باید از آن فرار کرد؛ همانهایی که باعث شده مردم نسبت به اسم پالایش دوم حساس شوند.
و فروشگاه خانی، همانطور که همیشه گفته، فروشنده محصولات سالم، مطمئن و شفاف است.
